Twintig jaar geleden kruisten de wegen van een Senegalese koraspeler en een Belgische violist elkaar voor het eerst. Al bij hun allereerste concert sloeg de vonk over. Er ontstond een bijzondere muzikale chemie, een natuurlijke aantrekkingskracht die uitgroeide tot een hechte vriendschap en een artistieke verbondenheid die vandaag nog altijd springlevend is.

Bao Sissoko groeide op in een Senegalese griotfamilie en is een virtuoos op de kora en de kalebas. De Gentse violist Wouter Vandenabeele is een gepassioneerd muzikale ontdekkingsreiziger, steeds op zoek naar nieuwe klanken, tradities en ontmoetingen tussen verschillende muzikale werelden.

Hun wegen kruisten elkaar tijdens La musique d’Issa Sow, een project rond de Senegalese traditionele violist Issa Mbaye Diary Sow. Sindsdien zijn Bao en Wouter onafscheidelijk. Ze bouwden samen aan verschillende muzikale projecten en ensembles, waaronder Tamala, en ontwikkelden doorheen de jaren een bijzondere muzikale taal.

Nu kiezen ze bewust voor de intimiteit en de vrijheid van het duo. Vanuit traditionele melodieën, eigen composities, arrangementen en improvisatie zoeken ze voortdurend nieuwe wegen. Het resultaat is een subtiele wisselwerking tussen kora en viool, waarin twee muzikale werelden elkaar ontmoeten, uitdagen en versterken. De muziek ontstaat vanuit een diep wederzijds vertrouwen en vooral vanuit de kunst om naar elkaar te luisteren.

Na meer dan twintig jaar samen musiceren voelde de tijd rijp om deze bijzondere muzikale dialoog ook op album vast te leggen. In Sira, dat in december 2026 verschijnt, smelten hun muzikale achtergronden samen tot een eigen, herkenbare klank: intiem en virtuoos, vrij en tegelijk diep geworteld in traditie. Sira betekent ‘de weg’ in het Mandinka, een mooie verwijzing naar het muzikale parcours dat Bao en Wouter al meer dan twintig jaar samen afleggen.

Voor het album en een aantal liveconcerten worden ze vergezeld door twee gastmuzikanten: de Senegalese zangeres Mamy Kanouté en gitarist Jeroen Knapen. De expressieve zang van Mamy sluit nauw aan bij het improvisatorische karakter van het duo en gaat een bijzondere dialoog aan met de viool. De gitaar van Jeroen geeft de kora dan weer extra ruimte voor melodische exploratie en improvisatie.